เจาะประเด็น
Movies / VFX
ฉากนกกระทุงปั่นจักรยานใน Roger Rabbit คือ CGI ยุค 80 ที่คนรุ่นนี้ยังตามไม่ทัน
ไม่มีกรีนสกรีน ไม่มีโมชันแคปเจอร์ มีแค่จักรยานจริงที่ถ่วงน้ำไว้ แล้วให้นักวาดไล่ตามให้ทัน
ทีมข่าว เอไอไทย.com
⏱ อ่าน 3 นาที
ทุกวันนี้เราสั่ง AI ให้สร้างฉากแบบนี้ได้ใน 10 วินาที แต่ไม่มี AI ตัวไหนคิดวิธีถ่วงน้ำในล้อจักรยานจริงเพื่อให้นักวาดวาดตามได้ทัน
วันนี้เราอยู่ในยุคที่พิมพ์ prompt ลงไปว่า "นกกระทุงปั่นจักรยาน" แล้วรอ 10 วินาทีก็ได้คลิปออกมาแล้ว เลยอาจจะลืมไปว่าสมัยก่อนเขาทำฉากแบบนี้กันยังไง ใครที่เคยดู Who Framed Roger Rabbit หนังปี 1988 ของ Robert Zemeckis น่าจะจำฉากนกกระทุงปั่นจักรยานช่วงต้นเรื่องได้ แต่ถ้าไม่ได้ดูมานานหลายปีแล้ว — อย่าง Simon Willison เจ้าของบล็อกต้นทางที่เพิ่งกลับไปดูใหม่แล้วเอามาเล่า — คุณอาจจะลืมไปแล้วว่ามันเจ๋งแค่ไหน
Cypress Frankenfeld เป็นคนที่ไปขุดฉากนี้ขึ้นมาแล้วชี้ให้ดูรายละเอียด ภาพที่เห็นคือนกกระทุงตัวหนึ่งปั่นจักรยานอยู่บนถนน ดูเผินๆ ก็เหมือนฉากการ์ตูนผสมคนแสดงทั่วไปของหนังเรื่องนี้ แต่พอดูดีๆ จะเห็นว่า นกกระทุงเป็นตัวการ์ตูนวาดมือ ในขณะที่จักรยานเป็นจักรยานของจริง
ตรงนี้แหละที่มันน่าสนใจ และเป็นจุดที่คนทำหนังยุคนี้ต้องหยุดอ่าน วิธีที่ทีมงานทำคือ เอาจักรยานของจริงมา แล้วถ่วงน้ำไว้ในล้อ เพื่อให้น้ำหนักมันนิ่ง ไม่ล้มเวลาปล่อยให้วิ่ง จากนั้นก็ปล่อยให้จักรยานไหลไปตามทาง แล้วใช้เคเบิลคอยบังคับทิศทาง
พอได้ภาพจักรยานวิ่งจริงแล้ว นักวาดแอนิเมชันก็ต้องวาดนกกระทุงให้ขยับขาปั่น เกาะแฮนด์ โคลงตัวตามจังหวะจักรยานจริงๆ ให้เนียนทุกเฟรม นี่คือการทำงานที่ต้องประสานกันแบบเฟรมต่อเฟรม ไม่มีคอมพิวเตอร์ช่วย track ไม่มี motion capture ให้ใช้
Simon Willison เขียนไว้ในบล็อกของเขาว่าเขาชอบหนังเรื่องนี้มาก และไม่ได้ดูมานานหลายปีแล้ว พอ Cypress เอา sequence นี้มาให้ดู เขาก็ไปรวบรวมรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับฉากนี้ไว้ด้วย
ประเด็นไม่ใช่ว่า "ของเก่าดีกว่า" แบบที่คนชอบพูดกันเวลาคุยเรื่อง CGI กับ practical effects — ประเด็นคือวิธีคิดโจทย์แบบนี้มันหายไปจากกระบวนการผลิตหนัง mainstream แล้ว ยุคนี้ถ้าต้องทำฉากนกกระทุงปั่นจักรยาน ทีมงานจะเริ่มจากถามว่า "จะ composite ยังไง" หรือ "จะใช้ AI generate ยังไง" ไม่ใช่ "จะทำให้จักรยานมันวิ่งจริงได้ยังไง"
ซึ่งมันก็ไม่ได้ผิดนะ — มันเร็วขึ้น ถูกกว่า และยืดหยุ่นกว่าเยอะ แต่สิ่งที่หายไปคือความตั้งใจแบบช่างฝีมือ ที่คนทำยอมลงแรงกับฉากแค่ไม่กี่วินาที เพราะรู้ว่ามันจะออกมาดูดี และคนดูจะรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างที่ "จริง" อยู่ในนั้น
Who Framed Roger Rabbit เป็นหนังที่รวมสองโลกเข้าด้วยกัน — โลกการ์ตูนกับโลกคนจริง — ด้วยเทคนิคที่ล้าสมัยไปแล้วในทุกวันนี้ แต่วิธีคิดเบื้องหลังมันยังเป็นบทเรียนที่ดีสำหรับคนที่ทำงานสร้างสรรค์ทุกวันนี้ ไม่ว่าจะทำหนัง ทำเกม หรือทำอะไรก็ตามที่ต้องทำให้ของที่ไม่มีอยู่จริงดูเหมือนมีอยู่จริง
เทคโนโลยีจะพาเราไปได้ไกลแค่ไหนก็จริง แต่ฉากนกกระทุงปั่นจักรยานที่ถ่วงน้ำในล้อเตือนเราว่า บางครั้งไอเดียที่ฉลาดที่สุดไม่ใช่การใช้เครื่องมือล้ำที่สุด แต่คือการแก้ปัญหาด้วยของที่มีอยู่ตรงหน้าแล้วคิดให้สุดทาง
ที่มา: Simon Willison's Weblog — อ่านต้นฉบับ
ความคิดเห็น 3
กำลังโหลดความคิดเห็น...