เจาะประเด็น
Semiconductors
สหรัฐฯ ถึงคราวต้องวิงวอน ไล่ล่ารอบสองให้เกาหลีใต้มาสร้างโรงงาน DRAM บนแผ่นดินอเมริกา
เงิน 3.5 แสนล้านดอลลาร์ที่สัญญาไว้ยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่าง อเมริกากลับขอเพิ่มอีกชุดใหญ่ — แปลว่าอะไร? ปลายทางคือความมั่นคงทางซัพพลายเชนที่แท้จริง หรือแค่เกมต่อรองการเมือง?
ทีมข่าว เอไอไทย.com
⏱ อ่าน 4 นาที
ถ้าอเมริกายอมรับความจริงข้อหนึ่งได้ — ว่าตัวเองแพ้เกมผลิตชิปในเอเชียแล้ว — นี่อาจเป็นแผนสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้
เข้าเรื่องกันแบบไม่ต้องเกริ่นนำ: รายงานจาก Chosun ระบุว่า รัฐบาลสหรัฐฯ กำลังเจรจากับรัฐบาลเกาหลีใต้อย่างจริงจัง เพื่อให้บริษัทผู้ผลิตหน่วยความจำรายใหญ่ของเกาหลีใต้ — ใช่แล้ว หมายถึง Samsung และ SK hynix — ทุ่มเม็ดเงินมหาศาลมาสร้างโรงงานผลิต DRAM บนแผ่นดินอเมริกา
ฟังดูเหมือนข่าวเดิมๆ ที่เราเห็นกันมานานใช่ไหม? แต่อันนี้ไม่ใช่แค่การพูดคุยเล่นๆ นะ เพราะมันคือการเจรจาระดับรัฐต่อรัฐ ในยุคที่ทรัมป์กลับมานั่งเก้าอี้ประธานาธิบดีอีกครั้ง และที่สำคัญกว่านั้นคือ มันเป็นการเจรจาที่เกิดขึ้นในจังหวะที่ซัพพลายเชนโลกกำลังตึงตัวจนแทบขาด
ประเด็นมันอยู่ตรงนี้: DRAM ส่วนใหญ่ของโลกผลิตในเกาหลีใต้แทบทั้งสิ้น ถ้าคุณใช้สมาร์ตโฟน คอมพิวเตอร์ หรือเซิร์ฟเวอร์อะไรก็ตาม โอกาสสูงมากที่ชิปหน่วยความจำในนั้นมาจากโรงงานของ Samsung หรือ SK hynix ที่ตั้งอยู่ในเมืองฮวาซอง หรือพยองแท็ก หรือที่ไหนสักแห่งในเกาหลีใต้
แล้วทีนี้ อเมริกาซึ่งเป็นประเทศที่คิดค้นเซมิคอนดักเตอร์มากับมือ กลับต้องมานั่งเป็นฝ่ายขอให้บริษัทต่างชาติมาลงทุนในบ้านตัวเองเพื่อความมั่นคงของชาติ — บอกตรงๆ ว่ามันเป็นภาพที่ชวนขบคิดไม่น้อย
รายงานบอกอีกว่า ฝั่งอเมริกามีความรู้สึกไม่พอใจอยู่ลึกๆ กับระดับการลงทุนของบริษัทเกาหลีในสหรัฐฯ ที่ทำได้ไม่ถึงที่คุยไว้ รวมถึงความล่าช้าต่างๆ นานาที่เกิดขึ้น ทั้งที่สัญญาไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะขยายกำลังการผลิต
ฟังดูคุ้นๆ ไหม? ใช่แล้ว มันเป็นแพตเทิร์นเดียวกันกับที่ TSMC เจอมาแล้ว — สัญญาสวยหรู แตกโครงการจริงจัง ล่าช้าเป็นเทือกเถาเหล่ากอ จนรัฐบาลต้องออกมากดดันสารพัดรูปแบบ
แต่ประเด็นสำคัญที่ต้องแยกให้ออก — การลงทุนรอบใหม่นี้แยกจากแพ็กเกจ 3.5 แสนล้านดอลลาร์ที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันไว้เมื่อปีที่แล้วโดยสิ้นเชิง มันไม่ใช่การเพิ่มวงเงินในโครงการเดิม แต่เป็นการสร้างโรงงานชุดใหม่เอี่ยม วงเงินอีกหลายหมื่นล้านดอลลาร์ แยกบัญชีกันคนละฉบับ
ตรงนี้แหละที่ผมว่ามันน่าสนใจมาก ทำไมต้องแยก? ทำไมไม่รวมกับแพ็กเกจเดิม? คำตอบง่ายๆ คือ อเมริการู้ตัวแล้วว่าโครงการเดิมมันไม่เวิร์คเท่าที่คิด หรือไม่ก็อยากได้ของเพิ่มแบบไม่ต้องไปยุ่งกับดีลเก่าที่อาจมีเงื่อนไขผูกมัดอะไรบางอย่าง
อีกมุมหนึ่ง มองได้ว่าอเมริกากำลังเล่นเกมบีบ — บีบให้เกาหลีใต้ต้องเลือกระหว่างรักษาความสัมพันธ์กับมหาอำนาจ กับการปกป้องอุตสาหกรรมหลักของชาติตัวเอง เพราะถ้าบริษัทเกาหลีขนโรงงานไปอเมริกาหมด เกาหลีใต้จะเหลืออะไร? เศรษฐกิจภายในประเทศจะแย่ขนาดไหน?
ไทม์ไลน์ที่ต้องจับตา
แพ็กเกจการลงทุนรอบใหม่คาดว่าจะประกาศอย่างเป็นทางการภายในเดือนกันยายนนี้ — ซึ่งก็คืออีกไม่กี่วันข้างหน้า หมายความว่าเราไม่ต้องรอนาน เราจะได้เห็นกันชัดๆ ว่า Samsung และ SK hynix จะจัดโครงสร้างการลงทุนในสหรัฐฯ กันยังไง
ตัวเลขที่ต้องจำ
3.5 แสนล้านดอลลาร์คือดีลเดิมที่ตกลงกันไปแล้ว ส่วนดีลใหม่นี้ "อีกหลายหมื่นล้านดอลลาร์" ที่กำลังจะประกาศ — รวมกันแล้วเม็ดเงินมหาศาลพอที่จะเปลี่ยนแผนที่อุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์โลกได้เลย
ที่ผมเห็นด้วยกับแนวทางนี้คือ มันเป็นการยอมรับความจริงอย่างหนึ่งว่า อเมริกาไม่สามารถผลิต DRAM ได้เพียงพอสำหรับความต้องการภายในประเทศของตัวเองได้จริงๆ การพึ่งพาเกาหลีใต้เพียงประเทศเดียวสำหรับชิปหน่วยความจำถือเป็นความเสี่ยงเชิงยุทธศาสตร์ที่โจ่งแจ้งเกินกว่าจะปล่อยไว้
แต่สิ่งที่ผมไม่ค่อยเห็นด้วยคือ วิธีการแบบ "ขอแล้วบ่น" — ขอให้มาลงทุน พอมาช้าก็ไม่พอใจ ทั้งที่จริงๆ แล้วการสร้างโรงงานเซมิคอนดักเตอร์หนึ่งแห่งต้องใช้เวลาเป็นปีๆ ต้องขุดดิน ปรับพื้นที่ ติดตั้งเครื่องจักรระดับนาโนเมตร มันไม่ใช่การเปิดร้านสะดวกซื้อที่จะเสร็จในสามเดือน
การที่อเมริกาเร่งรีบขนาดนี้ สะท้อนว่าพวกเขากำลังตื่นกลัวจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแข่งขันกับจีน หรือความมั่นคงทางเทคโนโลยีในระยะยาว — และการเมืองภายในประเทศก็มีส่วนไม่น้อย เพราะนี่คืองานที่เอาไปขายเสียงได้ในรัฐสวิงสเตต
อีกสิ่งหนึ่งที่อดคิดไม่ได้ — ถ้า Samsung และ SK hynix ตอบตกลงจริง จะเกิดอะไรขึ้นกับอุตสาหกรรมชิปของเกาหลีใต้? ประเทศที่สร้างชาติด้วยการส่งออกเซมิคอนดักเตอร์ จะยอมให้แหล่งรายได้หลักค่อยๆ ไหลออกไปทีละนิดไหม? นี่คือเกมหมากรุกที่ทั้งสองฝ่ายต้องเดินหมากอย่างระมัดระวังที่สุด
สรุปสั้นๆ ตรงไปตรงมา: อเมริกาต้องการ DRAM ในประเทศจริงจัง และพร้อมจะกดดันเกาหลีใต้ด้วยทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มา ส่วนเกาหลีใต้กำลังเผชิญหน้ากับคำถามที่ไม่มีคำตอบง่ายๆ — จะรักษาความสัมพันธ์กับยักษ์ใหญ่ หรือรักษาอุตสาหกรรมที่หล่อเลี้ยงชาติตัวเองไว้? เดือนกันยายนนี้จะตอบทุกอย่าง รอชมกันได้เลย
ที่มา: TechPowerUp — อ่านต้นฉบับ
ความคิดเห็น 3
กำลังโหลดความคิดเห็น...