เจาะประเด็น
Hardware / Retro Tech
ยุคที่อินเทลขาย CPU พิการ แล้วเก็บเงินเพิ่มเพื่อปลดล็อกสเปกที่ฝังไว้ตั้งแต่แรก
เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องตลกของคนแก่ แต่คือจุดกำเนิดของธุรกิจ "กักตุนความสามารถ" ที่วงการชิปยังใช้กันจนทุกวันนี้
ทีมข่าว เอไอไทย.com
⏱ อ่าน 3 นาที
เคยสงสัยไหมว่าทำไมชิปรุ่นเดียวกันบางตัวถูกกว่ามากทั้งที่ "หน้าตา" เหมือนกัน? คำตอบคือบริษัทชิปเขากักของไว้ในคลัง แต่คิดเงินคุณเพื่อปลดล็อกทีละชั้น
เพิ่งรู้กันใน Reddit ว่าจริงๆ แล้วอินเทลเคยขาย CPU ที่ "แกล้งพิการ" ให้กับผู้ใช้ทั่วไป และถ้าอยากให้มันทำงานเต็มสเปกเหมือนที่มันควรจะเป็นตั้งแต่แรก ก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มทีหลัง ฟังดูเหมือนกลโกงร้านเกมมือถือใช่ไหมล่ะ? แต่นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเมื่อกว่าสิบปีก่อนครับ
เรื่องนี้มาจากกระทู้ TIL (Today I Learned) ใน r/hardware ที่มีคนเอามาเล่าย้อนยุคให้คนรุ่นใหม่ฟังว่า สมัยก่อนอินเทลมีโปรแกรมที่เรียกว่า Intel Upgrade Service เป็นบริการที่ให้คุณ "ซื้อ" ความสามารถเพิ่มเติมของ CPU ที่คุณครอบครองอยู่แล้วได้ด้วยการจ่ายเงินเพิ่ม ฟังดูโคตรจะบ้าใช่ไหม? แต่มันคือกลยุทธ์ทางธุรกิจที่แยบยลมากๆ ณ เวลานั้น
หลักการคือ ชิปทุกตัวที่ผลิตออกมาจากโรงงานเดียวกัน มันคือซิลิคอนเวเฟอร์ชิ้นเดียวกัน ผ่านกระบวนการเดียวกัน ต่างกันที่ "การทดสอบ" ว่าชิปตัวไหนผ่านมาตรฐานเท่าไหร่ ชิปที่ผ่านเต็มทุกคอร์ก็จะถูกจัดเกรดเป็นรุ่นท็อป ส่วนชิปที่คอร์ใดคอร์หนึ่งมีปัญหาก็จะถูกปิดคอร์นั้นแล้วขายเป็นรุ่นล่างลงมา
แต่ที่น่าสนใจคือ บางครั้งชิปมันผ่านการทดสอบเต็ม 100% แต่อินเทลเลือกที่จะปิดความสามารถบางอย่างไว้เฉยๆ เพื่อสร้าง "เซ็กเมนต์ตลาด" ให้กับสินค้าราคาถูกลง แล้วค่อยมาเก็บเงินทีหลังกับคนที่อยากอัปเกรด เรียกว่าทำชิปให้ "พิการ" ตั้งแต่โรงงาน ทั้งที่มันไม่ได้พิการจริงๆ
ตัวอย่างที่เห็นชัดที่สุดคือซีรีส์ Pentium G6950 ที่เป็นรองจาก Core i3 รุ่นแรกๆ ชิปตัวนี้ถูกปิดฟีเจอร์ Hyper-Threading และกราฟิกออนบอร์ดบางส่วนเอาไว้ ถ้าคุณอยากได้ฟีเจอร์เหล่านี้ ก็ต้องจ่ายเงินประมาณ 50 เหรียญเพื่อซื้อ "คีย์ปลดล็อก" แล้วอินเทลจะส่งอัปเดตมาให้คุณ แค่นั้นเอง ชิปตัวเดิมของคุณก็กลายเป็นชิปอีกตัวที่แพงกว่าในทันที
ถามว่ามันผิดไหม? ตามหลักจริยธรรมก็ดูไม่ดีเท่าไหร่ เพราะคุณจ่ายเงินซื้อของที่มันไม่เต็มประสิทธิภาพ ทั้งที่ของมันเต็มอยู่แล้วในโรงงาน แต่มุมกลับกัน ถ้ามองในแง่ธุรกิจ มันคือการทำ "price discrimination" หรือการแบ่งกลุ่มลูกค้าตามความเต็มใจจ่าย ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่ฉลาดมาก เพราะคนที่ซื้อรุ่นถูกแต่ไม่คิดจะอัปเกรด อินเทลก็ได้เงินก้อนแรกไปแล้ว ส่วนคนที่ซื้อรุ่นถูกแล้วอยากได้เต็มสเปก ก็ต้องควักเงินเพิ่มอีกที
แล้วทำไมปัจจุบันไม่เห็นมีแบบนี้แล้ว?
เพราะมันกลายเป็นเรื่องที่ถูกโจมตีหนักมากจากผู้บริโภคและสื่อฯ จนอินเทลต้องเลิกไปในที่สุด และหันไปใช้วิธี "แยกชิป" ตั้งแต่โรงงานชัดเจนแทนที่จะมาปลดล็อกทีหลัง แต่อย่าคิดว่ามันหายไปนะครับ มันแค่เปลี่ยนรูปแบบไปอยู่กับซอฟต์แวร์และเซิร์ฟเวอร์ต่างหาก
จริงๆ แล้วแนวคิดแบบนี้ไม่ได้ตายไปกับอินเทล มันแค่ย้ายไปอยู่ในวงการอื่น เช่น ลองนึกถึงรถยนต์ไฟฟ้าบางยี่ห้อที่ติดตั้งแบตเตอรี่ความจุใหญ่ไว้แล้ว แต่ซอฟต์แวร์จำกัดความจุไว้ให้คุณใช้ได้น้อยกว่า แล้วคิดเงินเพิ่มเพื่อปลดล็อกระยะทาง หรือแม้แต่กล้องดิจิทัลที่ฟีเจอร์บางอย่างต้องซื้อเพิ่ม แนวคิดเดียวกันเป๊ะๆ
ประเด็นที่น่าสนใจกว่าคือ ปัจจุบันเรากำลังก้าวเข้าสู่ยุคที่ "ฮาร์ดแวร์" กลายเป็นเพียงกระดาษเปล่า และ "ซอฟต์แวร์" คือตัวกำหนดว่าคุณจะได้ใช้ความสามารถนั้นมากแค่ไหน มันอาจจะดูแย่สำหรับผู้บริโภค แต่สำหรับบริษัท มันคือเหมืองทองคำที่ไม่มีวันหมด
สุดท้ายแล้ว เรื่องนี้สอนเราว่า "ของที่คุณซื้อ" กับ "ของที่คุณเป็นเจ้าของจริงๆ" มันคนละเรื่องกันมานานแล้ว และอินเทลคือหนึ่งในผู้บุกเบิกแนวคิดนี้ที่ทำได้เนียนมาก จนทุกวันนี้เรายังเห็นมรดกชิ้นนี้หลงเหลืออยู่ในอุตสาหกรรมทุกหย่อมหญ้า
ที่มา: Reddit r/hardware — อ่านต้นฉบับ
ความคิดเห็น 6
กำลังโหลดความคิดเห็น...