เจาะประเด็น
Entertainment
ทำไมหนัง Resident Evil ถึงตลกโดยที่ไม่ได้ตั้งใจจะเป็นตลก
หนังดัดแปลงเกมที่คนดูหัวเราะทั้งที่ฉากกำลังตึงเครียด นี่มันความตั้งใจหรือความบังเอิญกันแน่
ทีมข่าว เอไอไทย.com
⏱ อ่าน 4 นาที
บางทีสิ่งที่ทำให้หนังเกมกลายเป็นตำนานก็ไม่ใช่ว่ามันดี แต่มัน "ตลก" ในแบบที่ไม่มีใครตั้งใจ
ย้อนกลับไปปี 2002 ตอนที่ Resident Evil ฉบับพอล ดับบลิว เอส. แอนเดอร์สัน ลงโรง ภาพจำของ "หนังดัดแปลงจากเกม" ในตอนนั้นคืออะไรที่คนดูมองว่าเป็นตลาดเฉพาะกลุ่มเท่านั้น ต่อให้ Mortal Kombat กับ Tomb Raider จะพิสูจน์ว่าเกมขึ้นจอใหญ่แล้วทำเงินได้ แต่เงาดำของ Super Mario Bros. ปี 1993 ที่ทั้งเจ๊งทั้งโดนด่า ยังตามหลอนวงการอยู่ไม่หาย
แล้ว Resident Evil ก็เข้ามาในจังหวะนั้น มันไม่ใช่หนังที่พยายามจะ "ซื่อสัตย์ต่อเกม" แบบที่แฟนเกมเรียกร้อง แต่มันเลือกทางของตัวเอง แอนเดอร์สันหยิบเอาโครงเรื่อง แพ็คมันด้วยฉากแอ็กชันจัดจ้าน ตัวละครที่พูดจาเว่อร์วัง และโทนหนังที่จริงจังเกินเหตุ จนกลายเป็นสูตรที่ทั้งคนรักและคนเกลียดหนังเกมเถียงกันไม่จบ
ประเด็นที่บทความต้นฉบับชี้ไว้คือ Resident Evil ทำงานแบบหนังตลกก่อนจะเป็นหนังสยองขวัญ มันไม่ใช่ความตลกแบบมีมุกตลกวางไว้ แต่เป็นความตลกที่เกิดจากความจริงจังเกินขนาดของตัวหนังเอง ฉากที่ควรจะน่ากลัวกลับทำให้คนดูขำ ตัวร้ายที่ควรจะข่มขวัญกลับดูเหมือนตัวตลก และบทสนทนาที่ควรจะเท่กลับกลายเป็นคำพูดที่คนดูจำได้เพราะมันเว่อร์เกินไป
อันนี้ไม่ใช่การดูถูกหนังนะ ตรงกันข้าม มันคือเสน่ห์ที่หายาก หนังหลายเรื่องพยายามเป็นหนังตลกแต่ไม่ตลก แต่ Resident Evil ไม่ได้พยายามเลยด้วยซ้ำ แล้วมันกลับตลกได้ นั่นคือสิ่งที่ทำให้มันกลายเป็นหนังที่คนดูซ้ำแล้วซ้ำอีก
ต้องย้อนดูภูมิทัศน์ของหนังเกมในยุค 2000 ก่อน มันเป็นยุคที่สตูดิโอไม่กล้าลงทุนหนักกับ IP เกม เพราะกลัวเจ๊งแบบ Super Mario Bros. Resident Evil จึงถูกสร้างด้วยงบที่ไม่สูงนัก และแอนเดอร์สันก็เลือกที่จะทำหนังที่สนุกแบบไม่ต้องคิดมาก แทนที่จะพยายามทำหนังศิลป์ที่ซับซ้อน
ผลลัพธ์คือหนังที่แฟนเกมบางส่วนเกลียด เพราะมันไม่เหมือนเกมเลย แต่คนดูทั่วไปกลับชอบ เพราะมันดูสนุกแบบปิดสมองได้ นี่คือสูตรที่ทำให้ Resident Evil กลายเป็นแฟรนไชส์ที่ทำเงินได้ต่อเนื่องหลายภาค แม้ critics จะไม่ค่อยปลื้มก็ตาม
สิ่งที่บทความนี้กำลังบอกเราคือ บางทีการวัดคุณค่าของหนังดัดแปลงจากเกมด้วยคำว่า "ซื่อสัตย์ต่อต้นฉบับแค่ไหน" อาจเป็นกรอบที่แคบเกินไป Resident Evil ประสบความสำเร็จเพราะมันยอมรับว่าตัวเองเป็นอะไร มันไม่ได้พยายามเป็นเกมในรูปแบบหนัง แต่มันเป็นหนังที่หยิบเอาองค์ประกอบของเกมมาเล่นในแบบของตัวเอง
และความตลกที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจนั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้มันมีตัวตน มันไม่ใช่หนังที่ถูกลืม แต่มันเป็นหนังที่คนยังพูดถึง ยังดูซ้ำ และยังเถียงกันว่ามันดีหรือแย่กันแน่ ซึ่งนั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับหนังเกมที่หลายคนมองข้ามตั้งแต่ก่อนลงโรง
หนังเกมที่ "ซื่อสัตย์" ไม่ได้แปลว่าจะดี
Resident Evil พิสูจน์ว่าการเป็นตัวเองในแบบที่ตลกโดยไม่ตั้งใจ อาจสร้างตำนานได้มากกว่าการพยายามเลียนแบบเกมให้เป๊ะ
ความตลกคือเสน่ห์ที่หายาก
หนังที่ตั้งใจทำตลกแล้วไม่ตลกมีเยอะ แต่หนังที่ไม่ได้ตั้งใจแล้วตลกได้ คือของหายากที่ทำให้คนดูจำไปอีกนาน
Resident Evil ไม่ใช่หนังที่สมบูรณ์แบบ แต่มันเป็นหนังที่รู้จักตัวเอง และความตลกที่หลุดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจนั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้มันยังถูกพูดถึงจนถึงวันนี้ หนังเกมหลายเรื่องพยายามเป็นหนังดี แต่มีไม่กี่เรื่องที่กลายเป็นตำนานเพราะความบังเอิญแบบนี้
ที่มา: The Verge — อ่านต้นฉบับ
ความคิดเห็น 3
กำลังโหลดความคิดเห็น...