เจาะประเด็น
AI / Film
หนังที่ AI สร้าง "เกือบทั้งหมด" ฉายแล้ว แต่ส่วนที่ดีที่สุดในเรื่อง กลับเป็นฝีมือมนุษย์ล้วนๆ
Higgsfield เปิดตัวหนังเรื่องแรกที่สร้างด้วย AI ทั้งเรื่อง แต่พอฉายจริง กลับพิสูจน์ให้เห็นว่าคนดูยังขาด "หัวใจ" ของมนุษย์ไม่ได้
ทีมข่าว เอไอไทย.com
⏱ อ่าน 5 นาที
นี่คือคำถามที่ค้างคาใจวงการบันเทิงมานานสองปี: ถ้าให้ AI เขียนบท สร้างภาพ และกำกับหนังทั้งเรื่อง ผลลัพธ์จะออกมาหน้าตาแบบไหน? Higgsfield สตาร์ทอัพสาย AI วิดีโอชื่อดัง ตอบคำถามนั้นด้วยการจับมือกับเหล่านักเขียนบทฮอลลีวูด ปล่อยหนังสั้นความยาว 8 นาที ชื่อ "Cully Hill Boys" ออกมาให้ดูกัน แล้วผมขอสรุปความรู้สึกหลังดูจบแบบตรงไปตรงมาเลยว่า — มันไม่ได้แย่ แต่ที่ "เวิร์ก" ที่สุดในหนัง กลับเป็นส่วนที่มนุษย์เขียน ไม่ใช่ส่วนที่ AI สร้าง
เรื่องราวของหนังว่าด้วยหนุ่มอังกฤษสามคนที่เมามายอยู่ในผับสกปรกกลางกรุงลอนดอน แล้วจินตนาการว่าตัวเองจะกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลก พวกเขานั่งฝันหวานแข่งกันว่า ถ้าได้ดังแล้วชีวิตจะเลิศขนาดไหน ภาพแฟนตาซีแต่ละฉากยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามระดับความเมาของตัวละคร — สิ่งนี้คือส่วนที่ AI สร้างขึ้นมา "ทั้งหมด" ตั้งแต่ภาพ ท่าทาง เสียง ไปจนถึงการขยับริมฝีปากให้ตรงกับบทพูด
แต่เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่ามันคือหนังที่ AI สร้างล้วนๆ เพราะความจริงแล้ว บทสนทนาและโครงเรื่องทั้งหมดถูกเขียนโดย Cully Hill นักเขียนบทที่เคยติด Black List (ลิสต์บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมที่ยังไม่ได้สร้าง) มาก่อน ส่วน AI ทำหน้าที่เป็นแค่ "กล้องถ่ายวิดีโอ" ที่ไม่มีตัวตน ฉายภาพตามบทที่มนุษย์เขียนเท่านั้น
Higgsfield ไม่ได้ทำเรื่องนี้เพื่อพิสูจน์เทคโนโลยีล้ำยุค แต่พวกเขากำลังเล่นเกมการตลาดที่ฉลาดมาก — ใช้ AI เป็นเครื่องดึงดูดสายตา แล้วใช้ "ฝีมือมนุษย์" เป็นตัวปิดการขายจริงๆ เพราะพวกเขารู้ดีว่าคนดูทั่วไปยังไม่ได้อินกับหนังที่ AI สร้างล้วนๆ แต่ถ้าบอกว่า "บทโดยนักเขียน Black List" มันจะเปลี่ยนความรู้สึกคนดูไปในทันที ฟังดูมีเครดิตขึ้นมาทันที
สิ่งที่ The Verge สังเกตเห็นคือ ความตลกของหนังไม่ได้มาจากภาพที่ AI สร้าง แต่มาจาก "จังหวะมุก" และ "เคมีระหว่างตัวละคร" ที่นักเขียนบทวางไว้ให้ มุกแซวกันเองระหว่างเพื่อนสนิท การพูดสวนกันแบบไม่ได้ตั้งใจ — สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ AI ยังไม่เข้าใจแก่นแท้ และนั่นคือเหตุผลว่าทำไม AI ถึงยังแทนที่ "นักเขียน" ไม่ได้ในตอนนี้
ตรงนี้แหละที่ผมอยากฟันธง: การที่ Higgsfield ปล่อยหนังแบบนี้ออกมา มันคือการยอมรับโดยปริยายว่า AI วิดีโอในปัจจุบันยังไม่สามารถ "ยืนด้วยลำแข้งตัวเอง" ได้ในเชิงศิลปะ มันยังเป็นแค่เครื่องมือที่ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ขาดสิ่งที่เรียกว่า "voice" หรือเสียงของตัวเอง ผู้กำกับหรือนักเขียนที่เก่งๆ จะใช้ AI เป็นแปรง แต่คนที่คิด "ภาพ" ในหัวยังต้องเป็นมนุษย์
ลองคิดดูเล่นๆ ว่า ถ้าให้ AI เขียนบทเองทั้งหมดโดยไม่มีมนุษย์คุม หนังเรื่องนี้จะออกมาเป็นแบบไหน? ผมเดาว่ามันจะเต็มไปด้วยฉากอลังการที่ไร้อารมณ์ บทสนทนาที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์แต่ฟังดูแข็งทื่อ และมุกตลกที่ "ดูตลก" แต่ไม่มีใครขำจริง — เพราะ AI เรียนรู้ว่ามุกตลกคืออะไร แต่ไม่รู้ว่าทำไมมนุษย์ถึงขำ
จุดที่น่าสนใจอีกอย่างคือ วิธีที่ Higgsfield เลือกใช้ AI สร้างภาพแทนการใช้กล้องจริง มันเปิดโอกาสให้คนทำหนังอิสระที่ไม่มีทุนสร้างสามารถเล่าเรื่องที่ต้องการได้โดยไม่ต้องรอไฟเขียวจากสตูดิโอใหญ่ นี่คือประชาธิปไตยของวงการภาพยนตร์จริงๆ แต่ในทางกลับกัน มันก็กำลังทำให้เส้นแบ่งระหว่าง "งานศิลปะ" กับ "งานผลิต" เลือนรางลงทุกที
สุดท้ายแล้ว หนังเรื่องนี้คือบททดสอบทางสังคมว่าเราจะยอมรับอะไรในฐานะ "ผู้ชม" — ถ้าเราดูแล้วสนุก ไม่ได้สนใจหรอกว่าข้างหลังมันคือ AI หรือมนุษย์ แต่ถ้าเรารู้ว่ามันคือ AI แล้วความรู้สึกเปลี่ยนทันที นั่นแปลว่าเรายังไม่พร้อม หรือมันเป็นเพียงอคติของยุคสมัยที่อีกสิบปีข้างหน้าจะหายไป? ผมว่าคำตอบอยู่ที่ฝั่งหลังมากกว่า เพราะอีกไม่นาน AI จะดีขึ้นจนแยกไม่ออก และถึงตอนนั้น "นักเขียน" จะกลายเป็นอาชีพที่หายากและมีค่ามากที่สุดในวงการ
นี่คือบทสรุปที่ชัดเจนที่สุดของยุคนี้: AI วิดีโอเก่งขึ้นทุกวันจริง แต่มันยังเป็นแค่ "กล้อง" ที่ราคาถูกและฉลาดขึ้น — หัวใจของเรื่องยังอยู่ที่คนเขียนบท คนที่รู้ว่าชีวิตจริงมันตลก เศร้า และซับซ้อนแค่ไหน ถ้าใครคิดว่า AI จะมาแทนที่นักเขียนได้ในตอนนี้ บอกได้เลยว่ายังไม่ใช่ และมันจะไม่ใช่ไปอีกนาน
ที่มา: The Verge — อ่านต้นฉบับ
ความคิดเห็น 4
กำลังโหลดความคิดเห็น...