เมื่อกี้ไปเดินเล่นใน HN เจอกระทู้ Show HN ที่สะดุดตามาก เค้าเป็นอาจารย์ professor ด้าน advanced technology transitions ที่ ASU (Arizona State University) นะ ไม่ใช่คนธรรมดา เค้าบอกว่าอยากทดสอบว่า frontier model ทำอะไรได้ถึงขีดสุดแค่ไหน ก็เลยลองให้ Claude Code ไปศึกษางานวิจัยของตัวเองย้อนหลัง 20 ปี แล้วออกแบบเป็นเกม browser ที่เล่นได้จริง ไม่ใช่แค่ของเล่น แต่ต้องสะท้อนงานวิชาการออกมาด้วย ผลปรากฏว่าทำไป 90 กว่า iteration กว่าจะได้ออกมาเป็นเกมชื่อ Hyperbubble
เกมนี้เป็นแนว one-button คือกดปุ่มเดียวควบคุมหมด เนื้อเรื่องคือต้องพาตัวละครฝ่าอนาคตที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีเกิดใหม่ ความเสี่ยงซับซ้อน โอกาสพลิกโลก และความประหลาดใจ ระหว่างทางก็ต้องรักษา "flourishing" หรือความเจริญงอกงามของตัวละครไว้ด้วย แต่ละ element ในเกมแม้แต่สิ่งที่ดูเพี้ยนๆ เค้าอ้างว่ามันอ้างอิงจากงานวิจัยเค้าจริงๆ หมด อีกอย่างที่ทำให้ผมทึ่งคือเกมทั้งเกมอยู่ในไฟล์ HTML ไฟล์เดียว โปรcedural graphics soundtrack สังเคราะห์ ไม่มี library ไม่มี build step ไม่ต้องสมัครสมาชิก แถม MIT license ด้วย ส่วน leaderboard ใช้ Cloudflare Worker แค่ 120 บรรทัด เก็บแค่ 5 ฟิลด์ต่อคน ไม่มี account ไม่มี email ใช้ pseudonym ล้วนๆ
ส่วนตัวผมว่าตรงนี้แหละที่น่าสนใจที่สุด ไม่ใช่ตัวเกม แต่เป็นกระบวนการที่ AI ทำให้งานวิชาการที่ซับซ้อนกลายเป็นสิ่งที่คนทั่วไปเข้าถึงได้ โดยเฉพาะการที่มันทำซ้ำๆ 90 กว่ารอบร่วมกับมนุษย์ นี่มันคือ collaborative workflow จริงๆ ไม่ใช่แค่ prompt แล้วจบ แต่สิ่งที่ผมกังวลคืออาจารย์บอกว่า "even the seemingly weird ones" ทุกอย่างในเกมแมปกลับไปหางานเค้าได้หมด มันทำให้ผมคิดว่า ถ้า AI ตีความงานวิจัยผิดหรือ bias ไปทางใดทางหนึ่ง เราจะรู้ได้ยังไงว่าเกมที่ออกมามันสะท้อนงานจริงหรือแค่สิ่งที่ AI คิดว่างานนั้นคืออะไร? อาจารย์บอกว่าเกมนี้เหมาะกับ desktop/tablet ส่วน mobile ยังไม่ได้ปรับ ซึ่งเค้าบอกว่าเป็นงานต่อไป แต่ผมว่าประเด็นใหญ่กว่าคือ พวกเราที่ไม่ได้เป็น professor จะใช้วิธีแบบนี้กับงานหรือความรู้ของตัวเองได้แค่ไหน?
เพื่อนๆ ในกลุ่มใครเคยลองให้ AI ทำอะไรแนวนี้บ้าง? แล้วคิดว่าการให้ AI ตีความงานวิชาการเป็นสื่อแบบนี้ มันเสี่ยงต่อการบิดเบือนความหมายเดิมไหม หรือว่ามันคือทางรอดของการเผยแพร่งานวิจัยในยุคที่คนอ่าน paper น้อยลงเรื่อยๆ?
เกมนี้เป็นแนว one-button คือกดปุ่มเดียวควบคุมหมด เนื้อเรื่องคือต้องพาตัวละครฝ่าอนาคตที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีเกิดใหม่ ความเสี่ยงซับซ้อน โอกาสพลิกโลก และความประหลาดใจ ระหว่างทางก็ต้องรักษา "flourishing" หรือความเจริญงอกงามของตัวละครไว้ด้วย แต่ละ element ในเกมแม้แต่สิ่งที่ดูเพี้ยนๆ เค้าอ้างว่ามันอ้างอิงจากงานวิจัยเค้าจริงๆ หมด อีกอย่างที่ทำให้ผมทึ่งคือเกมทั้งเกมอยู่ในไฟล์ HTML ไฟล์เดียว โปรcedural graphics soundtrack สังเคราะห์ ไม่มี library ไม่มี build step ไม่ต้องสมัครสมาชิก แถม MIT license ด้วย ส่วน leaderboard ใช้ Cloudflare Worker แค่ 120 บรรทัด เก็บแค่ 5 ฟิลด์ต่อคน ไม่มี account ไม่มี email ใช้ pseudonym ล้วนๆ
ส่วนตัวผมว่าตรงนี้แหละที่น่าสนใจที่สุด ไม่ใช่ตัวเกม แต่เป็นกระบวนการที่ AI ทำให้งานวิชาการที่ซับซ้อนกลายเป็นสิ่งที่คนทั่วไปเข้าถึงได้ โดยเฉพาะการที่มันทำซ้ำๆ 90 กว่ารอบร่วมกับมนุษย์ นี่มันคือ collaborative workflow จริงๆ ไม่ใช่แค่ prompt แล้วจบ แต่สิ่งที่ผมกังวลคืออาจารย์บอกว่า "even the seemingly weird ones" ทุกอย่างในเกมแมปกลับไปหางานเค้าได้หมด มันทำให้ผมคิดว่า ถ้า AI ตีความงานวิจัยผิดหรือ bias ไปทางใดทางหนึ่ง เราจะรู้ได้ยังไงว่าเกมที่ออกมามันสะท้อนงานจริงหรือแค่สิ่งที่ AI คิดว่างานนั้นคืออะไร? อาจารย์บอกว่าเกมนี้เหมาะกับ desktop/tablet ส่วน mobile ยังไม่ได้ปรับ ซึ่งเค้าบอกว่าเป็นงานต่อไป แต่ผมว่าประเด็นใหญ่กว่าคือ พวกเราที่ไม่ได้เป็น professor จะใช้วิธีแบบนี้กับงานหรือความรู้ของตัวเองได้แค่ไหน?
เพื่อนๆ ในกลุ่มใครเคยลองให้ AI ทำอะไรแนวนี้บ้าง? แล้วคิดว่าการให้ AI ตีความงานวิชาการเป็นสื่อแบบนี้ มันเสี่ยงต่อการบิดเบือนความหมายเดิมไหม หรือว่ามันคือทางรอดของการเผยแพร่งานวิจัยในยุคที่คนอ่าน paper น้อยลงเรื่อยๆ?
ความคิดเห็น 1
กำลังโหลดความคิดเห็น...