ไปเจอบทความเกาหลีเรื่อง "จ่ายสองรอบ" ตอนใช้ AI แล้วคิดตามไม่ทัน เพื่อนๆ ว่าไงบ้าง?

เมื่อคืนนั่งเลื่อนๆ ไปเจอโพสต์หนึ่งจาก Dev.to AI เป็นบทความ Strategy ของ Lawmadi OS ซึ่งเป็น AI กฎหมายของเกาหลีใต้ เขียนไว้ตรงๆ ว่าเวลาที่เรา "ยืม" ความฉลาดจาก AI มันไม่ได้เสียแค่เงิน แต่เราต้องโชว์ความรู้เฉพาะของเราออกไปเพื่อให้มันทำงานได้ดีที่สุด แล้วความรู้นั้นมันจะไม่กลับมาหาเรา again อ่านจบแล้วแบบ... เฮ้ย มันจริงว่ะ แต่เราไม่เคยคิดถึงมุมนี้เลย

บทความเขาบอกว่า Lawmadi OS มี AI agent เฉพาะทาง 60 โดเมนที่คอยวิเคราะห์คำถาม แล้วทุกครั้งที่มีการอ้างอิงกฎหมาย มันจะไปตรวจสอบกับฐานข้อมูลกฎหมายทางการของเกาหลี (law.go.kr) แบบเรียลไทม์ ประเด็นที่เขายกคือ ยิ่งเราอยากให้ AI ทำงานเก่งเท่าไหร่ เรายิ่งต้องป้อนข้อมูลเชิงลึกของเราให้มันเยอะเท่านั้น ซึ่งข้อมูลพวกนั้นมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของโมเดลไปแล้ว เราเรียกคืนไม่ได้ เหมือนเราจ่ายค่าเช่าแต่ต้องทิ้งเงินมัดจำไว้ด้วย

ส่วนตัวเราว่ามันเป็นเรื่องจริงที่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้คิด โดยเฉพาะคนที่ใช้ AI ช่วยทำงานประจำวัน เราก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบใส่บริบทเยอะๆ ให้ ChatGPT หรือ Claude ทำงานได้ตรงใจ แต่ไม่เคยถามตัวเองเลยว่าข้อมูลพวกนั้นมันถูกเก็บไปใช้ยังไงบ้าง เห็นด้วยกับบทความที่บอกว่าเราควรรู้จักแบ่งชั้นว่าอะไรควรให้ AI รู้ อะไรควรเก็บไว้เป็นความรู้ของเราเอง แต่ก็แอบคิดว่ามันยากมากในทางปฏิบัติ เพราะถ้าเราไม่ให้ข้อมูลละเอียดพอ ผลลัพธ์ที่ได้ก็จะห่วยแตกอยู่ดี

อยากถามเพื่อนๆ ในกลุ่มหน่อยว่า เวลาใช้ AI พวกนี้ เราควรจะแบ่งข้อมูลยังไงให้รู้สึกปลอดภัย? แล้วใครเคยเจอเหตุการณ์ที่รู้สึกว่าความรู้หรือข้อมูลของตัวเอง "หายไป" หลังจากการใช้ AI บ้างไหม? หรือว่าที่จริงแล้วเราคิดมากไปเอง เพราะข้อมูลที่ป้อนไปมันก็แค่ส่วนหนึ่งของระบบที่ไม่ได้ถูกใช้แบบที่เรากังวล? ช่วยแชร์ประสบการณ์หน่อยครับ อยากฟังมุมมองคนอื่นจริงๆ