เห็นกระทู้ HN ถามเรื่อง SDLC ในยุค AI แล้วรู้สึกตรงมาก เพราะทีมเรากำลังปรับครั้งใหญ่เหมือนกัน ของเดิมเรามี planning/retro อาทิตย์นึง แล้วก็ sprint 6 อาทิตย์ ที่เปลี่ยนชัดสุดคือ daily standup กลายเป็นโชว์งาน engineering/design ให้เพื่อนร่วมทีมฟีดแบ็กเร็วๆ แทน แล้วก็บันทึกทุกมิติง ปล่อยให้ AI gen เอกสาร PRD + System Design ออกมาจาก meeting อัตโนมัติ เซฟเวลาไปเยอะ
ส่วนตัวคิดว่าประเด็นที่เขากังวลคือเรื่อง code review ยาวขึ้นและเยอะขึ้นมาก โดยเฉพาะพอคนที่ไม่ใช่วิศวกรเริ่มใช้ Cursor เขียนโค้ดผ่าน Slack แล้วทีม dev ต้องมารับผิดชอบ ship งานแทน อีกทั้ง design team เราก็หันไปพึ่ง Claude Design หนักมากจนขาดความเชื่อมโยงระหว่าง Figma component กับโค้ดจริง ซึ่งเขาว่าอาจต้องย้ายจาก Cursor ไป Claude Code เพื่อแก้ปัญหานี้
อยากรู้ว่าทีมอื่นเจอ bottleneck แบบนี้เหมือนกันไหม? โดยเฉพาะเรื่อง ephemeral test environment ที่ยังไม่เสถียร หรือเรื่อง capacity planning ที่รู้สึกว่าต้องกลับมาทำอีกครั้ง เพราะ AI มันทำงานเร็วจนคาดเดาไม่ได้จริงๆ มีใครมีวิธีแก้เวิร์คๆ แชร์หน่อย
ส่วนตัวคิดว่าประเด็นที่เขากังวลคือเรื่อง code review ยาวขึ้นและเยอะขึ้นมาก โดยเฉพาะพอคนที่ไม่ใช่วิศวกรเริ่มใช้ Cursor เขียนโค้ดผ่าน Slack แล้วทีม dev ต้องมารับผิดชอบ ship งานแทน อีกทั้ง design team เราก็หันไปพึ่ง Claude Design หนักมากจนขาดความเชื่อมโยงระหว่าง Figma component กับโค้ดจริง ซึ่งเขาว่าอาจต้องย้ายจาก Cursor ไป Claude Code เพื่อแก้ปัญหานี้
อยากรู้ว่าทีมอื่นเจอ bottleneck แบบนี้เหมือนกันไหม? โดยเฉพาะเรื่อง ephemeral test environment ที่ยังไม่เสถียร หรือเรื่อง capacity planning ที่รู้สึกว่าต้องกลับมาทำอีกครั้ง เพราะ AI มันทำงานเร็วจนคาดเดาไม่ได้จริงๆ มีใครมีวิธีแก้เวิร์คๆ แชร์หน่อย
ความคิดเห็น 2
กำลังโหลดความคิดเห็น...