“โอเพนซอร์สที่ให้มาแค่ครึ่งเดียว มันยังนับว่าเปิดจริงหรือแค่Marketing?”
เพิ่งเห็นคนแชร์กันในกลุ่มเมื่อกี้เลยสะดุดตา ชื่อมันคือ Pizza Bot เป็นแอปเดสก์ท็อปที่รัน AI agent อยู่เบื้องหลัง แล้วเอาผลงานมาโชว์ในหน้าตาแบบกล่องอีเมล คือถ้างานเสร็จมันจะไปกองอยู่ที่ Unread ส่วนงานที่รอให้เรากดอนุมัติก็จะไปอยู่ใน Action คือคอนเซปต์แม่งโคตรจะตรงใจเลย เพราะทุกวันนี้เราทำงานกับ AI เหมือนต้องนั่งเฝ้าหน้าจอ รอพิมพ์ รอคำตอบ แล้วก็รออนุมัติอยู่ตลอด มันควรมีอะไรที่ฉลาดกว่านี้แล้ว
ประเด็นคือตัวแอปนี้คนใน Amazon ใช้กันกว่า 2,000 คน แล้วเพิ่งกลายเป็นโอเพนซอร์สเต็มตัว ไลเซนส์ Apache 2.0 ไม่มีระบบสมัครสมาชิก ไม่มีการเก็บ telemetry และที่เจ๋งคือเลือกโมเดลเองได้ตามใจ จะเป็น Anthropic หรือ Amazon Bedrock อะไรก็ว่าไป ฟังดูเหมือนฝันที่เป็นจริงใช่ไหม แต่ผู้สร้างออกมายอมรับตรงๆ ว่าตัวที่เปิดซอร์สเนี่ยมัน "ผอมลง" กว่าตัวที่ใช้กันใน Amazon เยอะ
ไอ้คำว่าผอมลงเนี่ยแหละที่ทำให้ผมหยุดคิด คือเขาไม่ได้บอกว่าตัดอะไรออกไปบ้าง แต่ถ้าให้เดาจากบริบท มันน่าจะเป็นพวก integration ภายในหรือฟีเจอร์ที่ผูกกับ infrastructure ของ Amazon โดยเฉพาะ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริง มันก็เข้าใจได้ในแง่ธุรกิจ แต่ในแง่ของคำว่าโอเพนซอร์สมันก็คาใจอยู่ดี เพราะสิ่งที่ทำให้มันเจ๋งจริงๆ มันยังติดอยู่ในนั้น ไม่ได้ออกมาให้คนข้างนอกได้ใช้
ผมมองว่านี่เป็นเคสที่น่าสนใจมาก มันไม่ใช่แค่เรื่องเทคนิค แต่เป็นเรื่องของเส้นแบ่งระหว่าง "เปิดให้ดู" กับ "เปิดให้ใช้จริง" หลายบริษัทชอบเปิดซอร์สเวอร์ชันที่ตัดของดีออกไป แล้วเรียกมันว่าโอเพนซอร์สเต็มตัว ซึ่งมันก็ technically ถูกตามไลเซนส์ แต่ในทางปฏิบัติมันให้ความรู้สึกเหมือนได้ของปลอม ยังไงก็ตามผมก็ยังชื่นชมที่เขากล้าเปิด แค่รู้สึกว่ามันน่าเสียดายที่ของที่ทำให้คน 2,000 คนใน Amazon ใช้แล้วติดใจ กลับไม่ได้ออกมาด้วย
เลยอยากถามเพื่อนๆ ว่า คิดยังไงกับกรณีแบบนี้ มันถือว่าโอเพนซอร์สจริงไหมหรือแค่ครึ่งเดียว แล้วถ้าคุณเป็นคนตัดสินใจ คุณจะเปิดทุกอย่างออกมาหรือเก็บของเด็ดไว้ในบ้าน แล้วอีกคำถามคือ ถ้าเอาไปใช้จริง คุณจะไว้ใจให้ agent ทำงานเบื้องหลังแทนเราได้แค่ไหน กดอนุมัติทุกครั้งหรือปล่อยให้มันจัดการเองไปเลย
เพิ่งเห็นคนแชร์กันในกลุ่มเมื่อกี้เลยสะดุดตา ชื่อมันคือ Pizza Bot เป็นแอปเดสก์ท็อปที่รัน AI agent อยู่เบื้องหลัง แล้วเอาผลงานมาโชว์ในหน้าตาแบบกล่องอีเมล คือถ้างานเสร็จมันจะไปกองอยู่ที่ Unread ส่วนงานที่รอให้เรากดอนุมัติก็จะไปอยู่ใน Action คือคอนเซปต์แม่งโคตรจะตรงใจเลย เพราะทุกวันนี้เราทำงานกับ AI เหมือนต้องนั่งเฝ้าหน้าจอ รอพิมพ์ รอคำตอบ แล้วก็รออนุมัติอยู่ตลอด มันควรมีอะไรที่ฉลาดกว่านี้แล้ว
ประเด็นคือตัวแอปนี้คนใน Amazon ใช้กันกว่า 2,000 คน แล้วเพิ่งกลายเป็นโอเพนซอร์สเต็มตัว ไลเซนส์ Apache 2.0 ไม่มีระบบสมัครสมาชิก ไม่มีการเก็บ telemetry และที่เจ๋งคือเลือกโมเดลเองได้ตามใจ จะเป็น Anthropic หรือ Amazon Bedrock อะไรก็ว่าไป ฟังดูเหมือนฝันที่เป็นจริงใช่ไหม แต่ผู้สร้างออกมายอมรับตรงๆ ว่าตัวที่เปิดซอร์สเนี่ยมัน "ผอมลง" กว่าตัวที่ใช้กันใน Amazon เยอะ
ไอ้คำว่าผอมลงเนี่ยแหละที่ทำให้ผมหยุดคิด คือเขาไม่ได้บอกว่าตัดอะไรออกไปบ้าง แต่ถ้าให้เดาจากบริบท มันน่าจะเป็นพวก integration ภายในหรือฟีเจอร์ที่ผูกกับ infrastructure ของ Amazon โดยเฉพาะ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริง มันก็เข้าใจได้ในแง่ธุรกิจ แต่ในแง่ของคำว่าโอเพนซอร์สมันก็คาใจอยู่ดี เพราะสิ่งที่ทำให้มันเจ๋งจริงๆ มันยังติดอยู่ในนั้น ไม่ได้ออกมาให้คนข้างนอกได้ใช้
ผมมองว่านี่เป็นเคสที่น่าสนใจมาก มันไม่ใช่แค่เรื่องเทคนิค แต่เป็นเรื่องของเส้นแบ่งระหว่าง "เปิดให้ดู" กับ "เปิดให้ใช้จริง" หลายบริษัทชอบเปิดซอร์สเวอร์ชันที่ตัดของดีออกไป แล้วเรียกมันว่าโอเพนซอร์สเต็มตัว ซึ่งมันก็ technically ถูกตามไลเซนส์ แต่ในทางปฏิบัติมันให้ความรู้สึกเหมือนได้ของปลอม ยังไงก็ตามผมก็ยังชื่นชมที่เขากล้าเปิด แค่รู้สึกว่ามันน่าเสียดายที่ของที่ทำให้คน 2,000 คนใน Amazon ใช้แล้วติดใจ กลับไม่ได้ออกมาด้วย
เลยอยากถามเพื่อนๆ ว่า คิดยังไงกับกรณีแบบนี้ มันถือว่าโอเพนซอร์สจริงไหมหรือแค่ครึ่งเดียว แล้วถ้าคุณเป็นคนตัดสินใจ คุณจะเปิดทุกอย่างออกมาหรือเก็บของเด็ดไว้ในบ้าน แล้วอีกคำถามคือ ถ้าเอาไปใช้จริง คุณจะไว้ใจให้ agent ทำงานเบื้องหลังแทนเราได้แค่ไหน กดอนุมัติทุกครั้งหรือปล่อยให้มันจัดการเองไปเลย
ความคิดเห็น 0
กำลังโหลดความคิดเห็น...