เมื่อคืนนั่งเล่นๆ ไปเจอโพสต์นึงบน Dev.to AI เป็นบทความเกี่ยวกับการทำพรีเซนต์เป็นทีมแล้วมันเจอปัญหาโลกแตกที่เราเจอประจำเลย ขอเล่าหน่อยว่ามันพูดถึงอะไร เพราะอ่านจบแล้วแบบ "เออว่ะ มันใช่เลย" บทความเขาตั้งคำถามว่าเวลาเราสั่งให้ AI ช่วยสร้างสไลด์ หรือแม้แต่ตอนทีมเราจัดการงานพรีเซนต์กันเอง ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่การแบ่งสไลด์ให้เท่าๆ กัน แต่คือการที่แต่ละคนทำส่วนตัวเองเสร็จแล้วพอมารวมกัน มันขาดๆ หายๆ ตรงรอยต่อ ฟังแล้วแบบ "เอ๊ะ ตรงนี้มันเกี่ยวข้องยังไงกับเมื่อกี้" เขาเสนอว่าแทนที่จะแบ่งกันตามจำนวนสไลด์ ให้แบ่งเป็น "ส่วน" หรือ Section โดยแต่ละส่วนต้องมี 4 อย่างคือ เป้าหมาย เจ้าของ เวลาที่ใช้ และการส่งต่อให้คนถัดไป ซึ่งผมว่ามันคือการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุจริงๆ
ที่ผมสะดุดคือตรงที่เขาบอกว่าความผิดพลาดมันไม่ได้อยู่ที่การมีคนหลายคนช่วยกันทำ แต่คือการที่เราแค่แบ่งไฟล์กันไปทำคนละท่อน โดยไม่เคยคุยกันว่าจุดเชื่อมต่อระหว่างท่อนนั้นมันจะไปต่อยังไง ผมว่าตรงนี้คือสัจจะชีวิตคนทำงานเลย เพื่อนร่วมงานบางคนทำสไลด์ส่วนตัวเองมาดีมาก ข้อมูลแน่น แต่พอถึงเวลาต้องส่งไม้ต่อให้คนอื่น กลายเป็นคนละเรื่องกันไปเลย คนฟังต้องมานั่งงมเองว่า "อ้าว แล้วมันมาเชื่อมกันตรงไหน" บทความเขายกตัวอย่างตารางไว้ให้เห็นภาพด้วยนะ ว่าถ้า Section แรกพูดถึงบริบท Section สองต้องเป็นคำถามหลัก และ Section สามต้องมาขยายความ แล้วแต่ละ Section ต้องมีประโยคส่งท้ายที่บอกว่าคนต่อไปจะพูดอะไรต่อ ซึ่งผมว่ามันเป็นไอเดียที่ดีมาก แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามันจะเวิร์คกับทีมเราไหม เพราะการจะให้ทุกคนทำตามกรอบแบบนี้ได้ ต้องอาศัยวินัยและการประชุมกันหลายรอบมาก
ส่วนตัวผมคิดว่าไอเดียเรื่องการกำหนด "เจ้าของ" หรือ Owner ของแต่ละส่วนนี่แหละคือที่สุด เพราะมันจะทำให้รู้ชัดว่าถ้าตรงไหนมีปัญหาต้องไปคุยกับใคร ไม่ใช่ปล่อยให้มันลอยๆ แล้วสุดท้ายทุกคนก็เกี่ยงกัน ส่วนเรื่องการกำหนดเวลาที่ชัดเจนก็สำคัญ เพราะถ้าไม่มีลิมิต คนแรกพูดยืด คนหลังๆ ต้องโดนตัดเวลา ซึ่งมันไม่แฟร์ แต่ในทางกลับกัน ผมก็แอบกลัวว่าถ้าเรายึดกรอบมากเกินไป มันจะกลายเป็นพรีเซนต์ที่แข็งทื่อ ไม่ได้ฟังดูเป็นธรรมชาติเหมือนการพูดคุยกันจริงๆ บทความเขาก็พูดถึงจุดนี้เหมือนกันว่า ถ้างานมันเป็นแนวสนทนากันสดๆ การล็อคทุกอย่างตายตัวอาจไม่จำเป็น แต่ถ้าเป็นงานที่มีหลายส่วนชัดเจน การมีกรอบมันช่วยได้จริงๆ
สุดท้ายนี้ผมเลยอยากถามเพื่อนๆ ในกลุ่มว่า เวลาทำงานพรีเซนต์เป็นทีมกัน เคยเจอปัญหาแบบที่ว่ามั้ย แล้วปกติมีวิธีจัดการกับ "รอยต่อ" ระหว่างสปีกเกอร์ยังไงบ้าง? หรือว่าใครเป็นสายปล่อยจอย ปล่อยให้แต่ละคนไปสปีคตามสไตล์ตัวเองแล้วค่อยมาประสานกันหน้างาน? อยากรู้ว่าทีมไหนใช้วิธีไหนแล้วเวิร์คสุด เพราะส่วนตัวผมเริ่มจะเชื่อแล้วว่าการนั่งลงมากำหนด "ประโยคส่งไม้ต่อ" กันก่อนขึ้นเวทีสัก 10 นาที อาจช่วยให้งานลื่นกว่าการซ้อมกันเป็นชั่วโมงๆ ซะอีก
ที่ผมสะดุดคือตรงที่เขาบอกว่าความผิดพลาดมันไม่ได้อยู่ที่การมีคนหลายคนช่วยกันทำ แต่คือการที่เราแค่แบ่งไฟล์กันไปทำคนละท่อน โดยไม่เคยคุยกันว่าจุดเชื่อมต่อระหว่างท่อนนั้นมันจะไปต่อยังไง ผมว่าตรงนี้คือสัจจะชีวิตคนทำงานเลย เพื่อนร่วมงานบางคนทำสไลด์ส่วนตัวเองมาดีมาก ข้อมูลแน่น แต่พอถึงเวลาต้องส่งไม้ต่อให้คนอื่น กลายเป็นคนละเรื่องกันไปเลย คนฟังต้องมานั่งงมเองว่า "อ้าว แล้วมันมาเชื่อมกันตรงไหน" บทความเขายกตัวอย่างตารางไว้ให้เห็นภาพด้วยนะ ว่าถ้า Section แรกพูดถึงบริบท Section สองต้องเป็นคำถามหลัก และ Section สามต้องมาขยายความ แล้วแต่ละ Section ต้องมีประโยคส่งท้ายที่บอกว่าคนต่อไปจะพูดอะไรต่อ ซึ่งผมว่ามันเป็นไอเดียที่ดีมาก แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามันจะเวิร์คกับทีมเราไหม เพราะการจะให้ทุกคนทำตามกรอบแบบนี้ได้ ต้องอาศัยวินัยและการประชุมกันหลายรอบมาก
ส่วนตัวผมคิดว่าไอเดียเรื่องการกำหนด "เจ้าของ" หรือ Owner ของแต่ละส่วนนี่แหละคือที่สุด เพราะมันจะทำให้รู้ชัดว่าถ้าตรงไหนมีปัญหาต้องไปคุยกับใคร ไม่ใช่ปล่อยให้มันลอยๆ แล้วสุดท้ายทุกคนก็เกี่ยงกัน ส่วนเรื่องการกำหนดเวลาที่ชัดเจนก็สำคัญ เพราะถ้าไม่มีลิมิต คนแรกพูดยืด คนหลังๆ ต้องโดนตัดเวลา ซึ่งมันไม่แฟร์ แต่ในทางกลับกัน ผมก็แอบกลัวว่าถ้าเรายึดกรอบมากเกินไป มันจะกลายเป็นพรีเซนต์ที่แข็งทื่อ ไม่ได้ฟังดูเป็นธรรมชาติเหมือนการพูดคุยกันจริงๆ บทความเขาก็พูดถึงจุดนี้เหมือนกันว่า ถ้างานมันเป็นแนวสนทนากันสดๆ การล็อคทุกอย่างตายตัวอาจไม่จำเป็น แต่ถ้าเป็นงานที่มีหลายส่วนชัดเจน การมีกรอบมันช่วยได้จริงๆ
สุดท้ายนี้ผมเลยอยากถามเพื่อนๆ ในกลุ่มว่า เวลาทำงานพรีเซนต์เป็นทีมกัน เคยเจอปัญหาแบบที่ว่ามั้ย แล้วปกติมีวิธีจัดการกับ "รอยต่อ" ระหว่างสปีกเกอร์ยังไงบ้าง? หรือว่าใครเป็นสายปล่อยจอย ปล่อยให้แต่ละคนไปสปีคตามสไตล์ตัวเองแล้วค่อยมาประสานกันหน้างาน? อยากรู้ว่าทีมไหนใช้วิธีไหนแล้วเวิร์คสุด เพราะส่วนตัวผมเริ่มจะเชื่อแล้วว่าการนั่งลงมากำหนด "ประโยคส่งไม้ต่อ" กันก่อนขึ้นเวทีสัก 10 นาที อาจช่วยให้งานลื่นกว่าการซ้อมกันเป็นชั่วโมงๆ ซะอีก
ความคิดเห็น 1
กำลังโหลดความคิดเห็น...