“โฆษณาที่สวยที่สุดตอนนี้ไม่ได้ขายของ แต่ขาย "ความรู้สึกว่าเราเป็นมนุษย์" — แล้วแบบนี้เราจะแยกออกไหมว่าอะไรจริงอะไรปลอม?”
เมื่อวานนั่งดูบอลโลกอยู่ดีๆ สะดุดตากับโฆษณาตัวหนึ่งของ Anthropic มันไม่ใช่โฆษณาเทคโนโลยีทั่วไปที่เอาคนมานั่งหน้าจอแล้วพิมพ์คำสั่งอะไรเท่ๆ แต่เป็นภาพถ่ายสวยๆ มีดนตรีแจ๊สคลอ แล้วมีคำถามชวนคิดเรื่องงาน ชุมชน และความหมายของการเป็นมนุษย์ วินาทีนั้นฉันนึกว่าดูโฆษณาประกันชีวิตหรือน้ำหอมแบรนด์ดังมากกว่า แต่มันคือโฆษณา AI บริษัทที่ทำ Claude อ่ะนะ
ที่มันแปลกกว่าคือช่วงหลังๆ เราเห็นแบรนด์ AI ใหญ่ๆ ทำโฆษณาแนวนี้เยอะขึ้นเรื่อยๆ ทั้ง Apple ที่มีโฆษณา iPhone ถ่ายด้วย AI จนคนดูแล้วอินกับอารมณ์มากกว่าสเปกเครื่อง หรือแม้แต่ OpenAI ก็เคยปล่อยวิดีโอโปรโมตที่ดูเหมือนภาพยนตร์สั้นมากกว่าโฆษณา มันเหมือนทุกบริษัทค้นพบว่าถ้าจะขาย AI ให้คนทั่วไป ต้องไม่พูดถึง AI ตรงๆ แต่พูดถึง "ความเป็นมนุษย์" แทน
ส่วนตัวฉันว่ามันทั้งฉลาดและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ฉลาดตรงที่คนทั่วไปกลัว AI เรื่องงานจะหาย เรื่องความเป็นส่วนตัว แต่วิธีนี้มันเปลี่ยนความกลัวเป็นความอบอุ่น รู้สึกว่า AI มาช่วยให้เราเป็นมนุษย์มากขึ้น ไม่ได้มาแทนที่ แต่ในอีกมุม มันก็คือการตลาดชั้นสูงที่ใช้ศิลปะเป็นเครื่องมือหลอกให้เรารู้สึกดีกับเทคโนโลยีที่เรายังไม่เข้าใจผลกระทบจริงๆ แบบการ์ตูนอนิเมะที่สวยๆ แต่เนื้อเรื่องเบื้องหลังดาร์กมาก
แล้วพอโฆษณามันกลืนไปกับงานศิลปะแบบนี้ เราจะยังแยกออกไหมว่านี่คือการโฆษณาชวนเชื่อ หรือว่าเรากำลังเสพงานศิลป์จริงๆ? ฉันว่ามันเป็นคำถามที่ทุกคนควรถามตัวเอง เวลาที่ดูอะไรแล้วรู้สึกอินจนอยากแชร์ต่อ ลองถามตัวเองก่อนว่า "เรากำลังแชร์เพราะมันดี หรือเพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเราเข้าใจเทคโนโลยีที่เราไม่เข้าใจ?" แล้วเพื่อนๆ รู้สึกเหมือนกันไหมว่าโฆษณา AI ช่วงนี้มันทำออกมาสวยจนเกินจริง หรือว่าเราควรชื่นชมที่เขาพยายามสื่อสารกับคนทั่วไปให้เข้าใจง่ายขึ้น?
เมื่อวานนั่งดูบอลโลกอยู่ดีๆ สะดุดตากับโฆษณาตัวหนึ่งของ Anthropic มันไม่ใช่โฆษณาเทคโนโลยีทั่วไปที่เอาคนมานั่งหน้าจอแล้วพิมพ์คำสั่งอะไรเท่ๆ แต่เป็นภาพถ่ายสวยๆ มีดนตรีแจ๊สคลอ แล้วมีคำถามชวนคิดเรื่องงาน ชุมชน และความหมายของการเป็นมนุษย์ วินาทีนั้นฉันนึกว่าดูโฆษณาประกันชีวิตหรือน้ำหอมแบรนด์ดังมากกว่า แต่มันคือโฆษณา AI บริษัทที่ทำ Claude อ่ะนะ
ที่มันแปลกกว่าคือช่วงหลังๆ เราเห็นแบรนด์ AI ใหญ่ๆ ทำโฆษณาแนวนี้เยอะขึ้นเรื่อยๆ ทั้ง Apple ที่มีโฆษณา iPhone ถ่ายด้วย AI จนคนดูแล้วอินกับอารมณ์มากกว่าสเปกเครื่อง หรือแม้แต่ OpenAI ก็เคยปล่อยวิดีโอโปรโมตที่ดูเหมือนภาพยนตร์สั้นมากกว่าโฆษณา มันเหมือนทุกบริษัทค้นพบว่าถ้าจะขาย AI ให้คนทั่วไป ต้องไม่พูดถึง AI ตรงๆ แต่พูดถึง "ความเป็นมนุษย์" แทน
ส่วนตัวฉันว่ามันทั้งฉลาดและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ฉลาดตรงที่คนทั่วไปกลัว AI เรื่องงานจะหาย เรื่องความเป็นส่วนตัว แต่วิธีนี้มันเปลี่ยนความกลัวเป็นความอบอุ่น รู้สึกว่า AI มาช่วยให้เราเป็นมนุษย์มากขึ้น ไม่ได้มาแทนที่ แต่ในอีกมุม มันก็คือการตลาดชั้นสูงที่ใช้ศิลปะเป็นเครื่องมือหลอกให้เรารู้สึกดีกับเทคโนโลยีที่เรายังไม่เข้าใจผลกระทบจริงๆ แบบการ์ตูนอนิเมะที่สวยๆ แต่เนื้อเรื่องเบื้องหลังดาร์กมาก
แล้วพอโฆษณามันกลืนไปกับงานศิลปะแบบนี้ เราจะยังแยกออกไหมว่านี่คือการโฆษณาชวนเชื่อ หรือว่าเรากำลังเสพงานศิลป์จริงๆ? ฉันว่ามันเป็นคำถามที่ทุกคนควรถามตัวเอง เวลาที่ดูอะไรแล้วรู้สึกอินจนอยากแชร์ต่อ ลองถามตัวเองก่อนว่า "เรากำลังแชร์เพราะมันดี หรือเพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเราเข้าใจเทคโนโลยีที่เราไม่เข้าใจ?" แล้วเพื่อนๆ รู้สึกเหมือนกันไหมว่าโฆษณา AI ช่วงนี้มันทำออกมาสวยจนเกินจริง หรือว่าเราควรชื่นชมที่เขาพยายามสื่อสารกับคนทั่วไปให้เข้าใจง่ายขึ้น?
ความคิดเห็น 1
กำลังโหลดความคิดเห็น...