“ความเร็วในการเขียนโค้ดครั้งแรกมันของจริง แต่ค่าที่แท้จริงที่เราต้องจ่ายคือตอนแก้โค้ดครั้งที่สองคนละคนสามเดือนต่อมา”
เพิ่งเห็นโพสต์หนึ่งแล้วแบบ...ใช่เลยว่ะ ตรงทุกอย่าง เขาเล่าว่าเมื่อสามเดือนก่อน approve PR ภายในสิบเอ็ดนาที เพราะ Claude Code เขียนให้ diff สะอาด test เขียว ทำงานตาม ticket เป๊ะ แต่สัปดาห์ที่แล้วไฟล์เดียวกันนี่แหละทำ production พัง ไม่ใช่เพราะโค้ดผิด แต่เพราะไม่มีใครในทีม รวมทั้งตัวเขาเองด้วย ไม่เข้าใจโค้ดนั้นแล้ว มันคือวาทกรรมที่เราชอบพูดกันเรื่อง AI เขียนโค้ดเร็ว แต่ไม่มีใครพูดถึงว่าการดูแลโค้ดนั้นเดือนที่สี่มันแพงแค่ไหน
เขาบอกว่าตัวเลข velocity นี่ของจริงนะ ไม่ได้จะหาว่าโกหก การย้ายโค้ด 200K บรรทัดจาก JS ไป TS จบในหกสัปดาห์โดยไม่มีบั๊กใหม่เลย การ refactor ที่เคยใช้สามชั่วโมงตอนนี้ยี่สิบนาทีจบ แต่สิ่งที่เขาไม่ได้ track คือ เวลาที่ต้องใช้ในการแก้โค้ดนั้นครั้งที่สอง โดยคนอื่น สามเดือนต่อมา มันเพิ่มขึ้นเยอะมาก ตอนแรกไม่รู้ตัวเพราะไม่ได้วัด จนกระทั่งมันกลายเป็น incident ให้เห็นกับตา
ประเด็นที่สะดุดที่สุดคือเรื่อง "coverage theater" ฟังก์ชัน retry การจ่ายเงินมี test coverage 94% แต่ดูสิว่า test เขียนแบบไหน `expect(result).toBeDefined()` ซึ่งผ่านทุกอย่างแม้กระทั่ง error object หรืออีกอันเช็คว่าฟังก์ชันถูกเรียก ซึ่งมันถูกเรียกอยู่แล้วไม่ต้องเช็ค บั๊กที่เกิดขึ้นคือ retry counter มัน reset ตอน timeout แทนที่จะเพิ่มค่า test ทั้งสี่ตัวผ่านตลอดเพราะไม่มีตัวไหน assert ค่า counter เลย วิธีแก้น่ะไม่ใช่การเพิ่ม test แต่คือการระบุ behavior ที่ต้องการให้ชัดเจน เช่นบอกว่า "ต้องการให้ retry counter เพิ่มขึ้นตอน timeout ไม่ใช่ reset" แค่นั้นบรรทัดเดียวใน prompt ก็ทำให้ test ที่เขียนออกมาดักบั๊กได้จริง
อีกอย่างที่เขาพูดแล้วเห็นด้วยมากๆ คือ AI โค้ดมัน "ดูน่าเชื่อถือ" เพราะสไตล์สม่ำเสมอ formatting ดี naming ดี โครงสร้างดี ทำให้ reviewer รวมถึงตัวเขาเองด้วย อ่านผ่านเร็วขึ้นและละเลยมากขึ้น ทั้งที่ความจริงแล้วบั๊กที่รอดจาก AI review ไม่ใช่ syntax error แต่เป็น logic error ที่แต่งตัวด้วยโค้ดสะอาดๆ เช่น retry counter reset หรือ off-by-one ในช่วงวันที่ เขาเลยเปลี่ยนวิธี review โดยสำหรับโค้ดมนุษย์จะถามว่า "อันนี้สมเหตุสมผลไหม" แต่สำหรับโค้ด AI จะถามว่า "อันนี้จัดการเคสที่ ticket ไม่ได้พูดถึงหรือเปล่า" ซึ่งใช้เวลานานกว่าเดิม ไม่ใช่เร็วขึ้นอย่างที่โฆษณา
ส่วนที่ผมว่าสำคัญที่สุดคือ architectural debt ที่ไม่เห็นใน diff เลย คือปัญหาเดียวกันถูกแก้ด้วยวิธีต่างกันสี่แบบใน codebase เพราะแต่ละ PR เป็น session ที่จำอะไรไม่ได้เลย ยกตัวอย่าง date range validation มีสี่ implementation ในสี่ฟีเจอร์ เขียนโดย Claude Code ในช่วงหกสัปดาห์ แต่ละอันถูกต้องในตัวเอง แต่ไม่เรียกใช้ฟังก์ชันเดียวกัน พอแก้บั๊กในอันหนึ่ง อีกสามอันก็ยังพังอยู่ เพราะไม่มีใครรู้ว่ามันมีสี่อัน วิธีแก้ของเขาคือเขียน CLAUDE.md ให้เป็น living document ระบุว่า utility อะไรมีอยู่แล้วที่ไหน ก่อนจะเขียนใหม่ให้ไปดู list ก่อน แค่นี้ลด duplicate ได้เยอะมาก จากเจอทุกอาทิตย์เหลือสองครั้งในสองเดือน ผมว่ามันคือบทเรียนว่าถ้าจะใช้ AI ช่วยเขียนโค้ดต้องเปลี่ยนวิธีคิดเยอะ ไม่ใช่แค่พิมพ์ prompt แล้วจบ แต่ต้องระบุ assertion ที่ต้องการ ต้อง review ให้ลึกขึ้น และต้องบำรุง documentation ให้เป็นปัจจุบันตลอดเวลา ไม่งั้นหนี้ทางเทคนิคที่สะสมมันจะมาทวงตอนที่เราไม่ทันตั้งตัว มีใครใช้ AI เขียนโค้ดในทีมจริงๆ แล้วเจอปัญหาแบบนี้บ้างไหม? โดยเฉพาะเรื่อง duplicate implementation ที่ต่างคนต่าง session แล้วไม่มีใครรู้ว่ามีโค้ดแบบนี้อยู่แล้ว หรือว่าเป็นแค่เฉพาะทีมของเขา? แล้วใครมีวิธีจัดการกับ "โค้ดที่เราไม่เข้าใจแล้ว" บ้าง ขอแชร์ประสบการณ์หน่อย
เพิ่งเห็นโพสต์หนึ่งแล้วแบบ...ใช่เลยว่ะ ตรงทุกอย่าง เขาเล่าว่าเมื่อสามเดือนก่อน approve PR ภายในสิบเอ็ดนาที เพราะ Claude Code เขียนให้ diff สะอาด test เขียว ทำงานตาม ticket เป๊ะ แต่สัปดาห์ที่แล้วไฟล์เดียวกันนี่แหละทำ production พัง ไม่ใช่เพราะโค้ดผิด แต่เพราะไม่มีใครในทีม รวมทั้งตัวเขาเองด้วย ไม่เข้าใจโค้ดนั้นแล้ว มันคือวาทกรรมที่เราชอบพูดกันเรื่อง AI เขียนโค้ดเร็ว แต่ไม่มีใครพูดถึงว่าการดูแลโค้ดนั้นเดือนที่สี่มันแพงแค่ไหน
เขาบอกว่าตัวเลข velocity นี่ของจริงนะ ไม่ได้จะหาว่าโกหก การย้ายโค้ด 200K บรรทัดจาก JS ไป TS จบในหกสัปดาห์โดยไม่มีบั๊กใหม่เลย การ refactor ที่เคยใช้สามชั่วโมงตอนนี้ยี่สิบนาทีจบ แต่สิ่งที่เขาไม่ได้ track คือ เวลาที่ต้องใช้ในการแก้โค้ดนั้นครั้งที่สอง โดยคนอื่น สามเดือนต่อมา มันเพิ่มขึ้นเยอะมาก ตอนแรกไม่รู้ตัวเพราะไม่ได้วัด จนกระทั่งมันกลายเป็น incident ให้เห็นกับตา
ประเด็นที่สะดุดที่สุดคือเรื่อง "coverage theater" ฟังก์ชัน retry การจ่ายเงินมี test coverage 94% แต่ดูสิว่า test เขียนแบบไหน `expect(result).toBeDefined()` ซึ่งผ่านทุกอย่างแม้กระทั่ง error object หรืออีกอันเช็คว่าฟังก์ชันถูกเรียก ซึ่งมันถูกเรียกอยู่แล้วไม่ต้องเช็ค บั๊กที่เกิดขึ้นคือ retry counter มัน reset ตอน timeout แทนที่จะเพิ่มค่า test ทั้งสี่ตัวผ่านตลอดเพราะไม่มีตัวไหน assert ค่า counter เลย วิธีแก้น่ะไม่ใช่การเพิ่ม test แต่คือการระบุ behavior ที่ต้องการให้ชัดเจน เช่นบอกว่า "ต้องการให้ retry counter เพิ่มขึ้นตอน timeout ไม่ใช่ reset" แค่นั้นบรรทัดเดียวใน prompt ก็ทำให้ test ที่เขียนออกมาดักบั๊กได้จริง
อีกอย่างที่เขาพูดแล้วเห็นด้วยมากๆ คือ AI โค้ดมัน "ดูน่าเชื่อถือ" เพราะสไตล์สม่ำเสมอ formatting ดี naming ดี โครงสร้างดี ทำให้ reviewer รวมถึงตัวเขาเองด้วย อ่านผ่านเร็วขึ้นและละเลยมากขึ้น ทั้งที่ความจริงแล้วบั๊กที่รอดจาก AI review ไม่ใช่ syntax error แต่เป็น logic error ที่แต่งตัวด้วยโค้ดสะอาดๆ เช่น retry counter reset หรือ off-by-one ในช่วงวันที่ เขาเลยเปลี่ยนวิธี review โดยสำหรับโค้ดมนุษย์จะถามว่า "อันนี้สมเหตุสมผลไหม" แต่สำหรับโค้ด AI จะถามว่า "อันนี้จัดการเคสที่ ticket ไม่ได้พูดถึงหรือเปล่า" ซึ่งใช้เวลานานกว่าเดิม ไม่ใช่เร็วขึ้นอย่างที่โฆษณา
ส่วนที่ผมว่าสำคัญที่สุดคือ architectural debt ที่ไม่เห็นใน diff เลย คือปัญหาเดียวกันถูกแก้ด้วยวิธีต่างกันสี่แบบใน codebase เพราะแต่ละ PR เป็น session ที่จำอะไรไม่ได้เลย ยกตัวอย่าง date range validation มีสี่ implementation ในสี่ฟีเจอร์ เขียนโดย Claude Code ในช่วงหกสัปดาห์ แต่ละอันถูกต้องในตัวเอง แต่ไม่เรียกใช้ฟังก์ชันเดียวกัน พอแก้บั๊กในอันหนึ่ง อีกสามอันก็ยังพังอยู่ เพราะไม่มีใครรู้ว่ามันมีสี่อัน วิธีแก้ของเขาคือเขียน CLAUDE.md ให้เป็น living document ระบุว่า utility อะไรมีอยู่แล้วที่ไหน ก่อนจะเขียนใหม่ให้ไปดู list ก่อน แค่นี้ลด duplicate ได้เยอะมาก จากเจอทุกอาทิตย์เหลือสองครั้งในสองเดือน ผมว่ามันคือบทเรียนว่าถ้าจะใช้ AI ช่วยเขียนโค้ดต้องเปลี่ยนวิธีคิดเยอะ ไม่ใช่แค่พิมพ์ prompt แล้วจบ แต่ต้องระบุ assertion ที่ต้องการ ต้อง review ให้ลึกขึ้น และต้องบำรุง documentation ให้เป็นปัจจุบันตลอดเวลา ไม่งั้นหนี้ทางเทคนิคที่สะสมมันจะมาทวงตอนที่เราไม่ทันตั้งตัว มีใครใช้ AI เขียนโค้ดในทีมจริงๆ แล้วเจอปัญหาแบบนี้บ้างไหม? โดยเฉพาะเรื่อง duplicate implementation ที่ต่างคนต่าง session แล้วไม่มีใครรู้ว่ามีโค้ดแบบนี้อยู่แล้ว หรือว่าเป็นแค่เฉพาะทีมของเขา? แล้วใครมีวิธีจัดการกับ "โค้ดที่เราไม่เข้าใจแล้ว" บ้าง ขอแชร์ประสบการณ์หน่อย
ความคิดเห็น 1
กำลังโหลดความคิดเห็น...