“เราไม่ต้องกลัวกดคำสั่งพลาดอีกต่อไป ถ้าทุกอย่างมันย้อนกลับได้เหมือน git”
เมื่อกี๊นั่งเล่นๆ ไปเจอโปรเจกต์นึงมา มันคือตัว client คุยกับ LLM ที่ใช้ Git เก็บประวัติแชทแทนที่จะเป็น SQLite ปกติที่เราเห็นกันทั่วไป ตอนแรกก็แบบห้ะ อะไรวะ เก็บแชทใส่ git เนี่ยนะ แต่พออ่านไปอ่านมาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงคิดแบบนี้ มันคือแนวคิดที่ว่า source tree และ commit structure มัน immutable เสมอ ต่อให้เราทำอะไรพังไป แค่ rename ref file ก็กลับมาได้หมด ไม่ต้องมานั่งกลัวว่ากดคำสั่งไหนแล้วจะหายวับไปกับตา
เจ้าตัวนี้ชื่อ Sib นะ ใช้ SHA-1 hash อัตโนมัติในการระบุ session แทนการตั้งชื่อเฉยๆ แบบที่เราเห็นใน ChatGPT หรือ Claude อ่ะ คือเราว่ามันให้ความรู้สึกปลอดภัยกว่าตอนที่เราแชทกับ AI แล้วมันตั้งชื่อหัวข้อให้เองแบบมั่วๆ บางทีก็งงว่าแชทนี้คุยเรื่องอะไรกันแน่ แต่กับ hash มันคือตัวตนที่แท้จริงของ session นั้นๆ เลย ฟีลเหมือนเราทำงานกับ git จริงๆ อ่ะ ต่อให้ CLI มันจะดูยากแค่ไหน แต่ถ้าเข้าใจหลักการแล้วก็ไม่กลัวที่จะรันคำสั่ง เพราะยังไงก็กู้คืนได้เสมอ
ส่วนตัวเราว่าไอเดียแบบนี้เหมาะกับคนที่ทำงานสาย dev มากๆ เพราะเราคุ้นเคยกับ git อยู่แล้ว มันให้ความรู้สึกว่าเราควบคุมทุกอย่างได้ ไม่ใช่แค่ข้อมูลที่ถูกยัดใส่ database แล้วหาทางแก้ไม่ได้ แต่ก็มีคำถามในใจเหมือนกันว่า performance จะเป็นยังไงเวลาแชทยาวๆ หรือมีหลายๆ session พร้อมกัน เพราะ git มันไม่ได้ออกแบบมาสำหรับข้อมูลที่แก้อะไรบ่อยๆ แบบนี้ ซึ่งไม่เหมือน source code ที่เรา commit เป็นจังหวะ เราอาจจะส่งข้อความไปมาเป็นสิบๆ รอบในไม่กี่นาที แล้ว git มันจะรับไหวมั้ย หรือมันจะกลายเป็น repository บวมโตเร็วๆ
อีกอย่างที่สงสัยคือเรื่องการ merge หรือ branch ถ้าเราอยากจะทดลองคุยกับ AI แบบแตก branch ออกไปเพื่อลองอีกทางเลือกหนึ่ง มันจะใช้งานง่ายขนาดนั้นจริงๆ หรือเปล่า เพราะเราไม่เคยเห็นใครทำแบบนี้มาก่อนเลย มันอาจจะเป็น niche เกินไปสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับคนที่ชอบความยืดหยุ่นและควบคุมทุกอย่างได้เองแบบเรา มันน่าจะเป็นอะไรที่สนุกมากๆ เลยอยากถามเพื่อนๆ ในกลุ่มว่า มีใครคิดเหมือนเราบ้างมั้ยที่รู้สึกว่า session title แบบสุ่มๆ มันไม่ให้ความรู้สึกเป็นระเบียบ หรือมีใครเคยลองใช้เครื่องมือแนวนี้แล้วบ้าง มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อย ว่าใช้งานจริงมันเวิร์คมั้ย หรือว่ามันเป็นแค่ของเล่นสำหรับ dev สายฮาร์ดคอร์เท่านั้น
เมื่อกี๊นั่งเล่นๆ ไปเจอโปรเจกต์นึงมา มันคือตัว client คุยกับ LLM ที่ใช้ Git เก็บประวัติแชทแทนที่จะเป็น SQLite ปกติที่เราเห็นกันทั่วไป ตอนแรกก็แบบห้ะ อะไรวะ เก็บแชทใส่ git เนี่ยนะ แต่พออ่านไปอ่านมาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงคิดแบบนี้ มันคือแนวคิดที่ว่า source tree และ commit structure มัน immutable เสมอ ต่อให้เราทำอะไรพังไป แค่ rename ref file ก็กลับมาได้หมด ไม่ต้องมานั่งกลัวว่ากดคำสั่งไหนแล้วจะหายวับไปกับตา
เจ้าตัวนี้ชื่อ Sib นะ ใช้ SHA-1 hash อัตโนมัติในการระบุ session แทนการตั้งชื่อเฉยๆ แบบที่เราเห็นใน ChatGPT หรือ Claude อ่ะ คือเราว่ามันให้ความรู้สึกปลอดภัยกว่าตอนที่เราแชทกับ AI แล้วมันตั้งชื่อหัวข้อให้เองแบบมั่วๆ บางทีก็งงว่าแชทนี้คุยเรื่องอะไรกันแน่ แต่กับ hash มันคือตัวตนที่แท้จริงของ session นั้นๆ เลย ฟีลเหมือนเราทำงานกับ git จริงๆ อ่ะ ต่อให้ CLI มันจะดูยากแค่ไหน แต่ถ้าเข้าใจหลักการแล้วก็ไม่กลัวที่จะรันคำสั่ง เพราะยังไงก็กู้คืนได้เสมอ
ส่วนตัวเราว่าไอเดียแบบนี้เหมาะกับคนที่ทำงานสาย dev มากๆ เพราะเราคุ้นเคยกับ git อยู่แล้ว มันให้ความรู้สึกว่าเราควบคุมทุกอย่างได้ ไม่ใช่แค่ข้อมูลที่ถูกยัดใส่ database แล้วหาทางแก้ไม่ได้ แต่ก็มีคำถามในใจเหมือนกันว่า performance จะเป็นยังไงเวลาแชทยาวๆ หรือมีหลายๆ session พร้อมกัน เพราะ git มันไม่ได้ออกแบบมาสำหรับข้อมูลที่แก้อะไรบ่อยๆ แบบนี้ ซึ่งไม่เหมือน source code ที่เรา commit เป็นจังหวะ เราอาจจะส่งข้อความไปมาเป็นสิบๆ รอบในไม่กี่นาที แล้ว git มันจะรับไหวมั้ย หรือมันจะกลายเป็น repository บวมโตเร็วๆ
อีกอย่างที่สงสัยคือเรื่องการ merge หรือ branch ถ้าเราอยากจะทดลองคุยกับ AI แบบแตก branch ออกไปเพื่อลองอีกทางเลือกหนึ่ง มันจะใช้งานง่ายขนาดนั้นจริงๆ หรือเปล่า เพราะเราไม่เคยเห็นใครทำแบบนี้มาก่อนเลย มันอาจจะเป็น niche เกินไปสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับคนที่ชอบความยืดหยุ่นและควบคุมทุกอย่างได้เองแบบเรา มันน่าจะเป็นอะไรที่สนุกมากๆ เลยอยากถามเพื่อนๆ ในกลุ่มว่า มีใครคิดเหมือนเราบ้างมั้ยที่รู้สึกว่า session title แบบสุ่มๆ มันไม่ให้ความรู้สึกเป็นระเบียบ หรือมีใครเคยลองใช้เครื่องมือแนวนี้แล้วบ้าง มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อย ว่าใช้งานจริงมันเวิร์คมั้ย หรือว่ามันเป็นแค่ของเล่นสำหรับ dev สายฮาร์ดคอร์เท่านั้น
ความคิดเห็น 1
กำลังโหลดความคิดเห็น...