เมื่อกี้เลื่อนๆ อยู่ใน Hacker News ช่วงหัวข้อ Show HN ครับ สะดุดกับโพสต์นึงชื่อ "How to Bill International Clients" เพราะปกติเราจะเห็นแต่กระทู้แชร์ประสบการณ์หรือถามกันเอง ไม่ค่อยเห็นมีคนทำเป็นไกด์เต็มรูปแบบขนาดนี้ เลยลองกดเข้าไปอ่านดู ปรากฏว่าเป็นบทความจากเว็บ invoiceace.app ว่าด้วยเรื่องการออกใบแจ้งหนี้ข้ามประเทศและการแปลงสกุลเงิน เค้าลงรายละเอียดไว้เยอะพอสมควร ตั้งแต่เรื่องอัตราแลกเปลี่ยนที่ผันผวน ไปจนถึงวิธีกำหนดเงื่อนไขการชำระเงินให้ปลอดภัย แต่ที่ผมสะดุดสุดคือตอนที่เค้าพูดถึงเรื่องการตั้งราคาเป็นสกุลเงินท้องถิ่นของลูกค้า vs สกุลเงินดอลลาร์ เพราะมันมีดราม่าแฝงอยู่เยอะมาก
ในบทความเค้ายกตัวอย่างตัวเลขมาให้เห็นภาพชัดเจน เช่น ถ้าเราออกใบแจ้งหนี้เป็นบาทแล้วค่าเงินบาทแข็งขึ้น ลูกค้าต่างชาติก็จะจ่ายแพงขึ้นโดยอัตโนมัติ ซึ่งอาจทำให้เสียลูกค้าได้ ในทางกลับกันถ้าออกเป็นดอลลาร์ เราก็ต้องแบกรับความเสี่ยงเรื่องค่าเงินผันผวนเอง บทความแนะนำให้ใช้บริการโอนเงินระหว่างประเทศที่มีอัตราแลกเปลี่ยนกลางจริงๆ ไม่ใช่เรตบวกกำไรจากธนาคารแบบที่เราเจอประจำ แล้วก็มีทริคเรื่องการระบุวันหมดอายุใบแจ้งหนี้ให้ชัดเจน เพื่อป้องกันกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนเปลี่ยนไปมากระหว่างรอลูกค้าโอนเงิน อันนี้ผมว่าเป็นจุดที่คนทำฟรีแลนซ์ส่วนใหญ่ไม่เคยคิดถึงจริงๆ
ส่วนตัวผมมองว่าไกด์นี้ดีมากในแง่ของความละเอียดและ practical แต่ผมรู้สึกขัดๆ ตรงที่มันออกจะเน้นไปทาง "วิธีปกป้องตัวเองของคนขาย" มากเกินไปหน่อย มันแทบไม่ได้พูดถึงมุมของลูกค้าเลยว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับการที่เราตั้งเงื่อนไขแบบนั้น ยกตัวอย่างเช่น การบังคับให้ชำระภายใน 7 วันเพื่อล็อกอัตราแลกเปลี่ยน อาจจะฟังดูสมเหตุสมผลสำหรับเรา แต่สำหรับลูกค้าที่มีขั้นตอนการอนุมัติจ่ายเงินภายในบริษัทยาวนานหลายสัปดาห์ มันอาจจะดูเหมือนเราไม่ไว้ใจเขา ซึ่งในระยะยาวมันอาจจะเสียความสัมพันธ์ทางธุรกิจไปก็ได้ ผมว่าการทำธุรกิจระหว่างประเทศมันไม่ได้มีแค่เรื่องตัวเลข แต่มีเรื่องความไว้เนื้อเชื่อใจและวัฒนธรรมการทำงานร่วมด้วย
เลยอยากมาถามเพื่อนๆ ในกลุ่มหน่อยครับว่าใครมีประสบการณ์คิดเงินลูกค้าต่างชาติบ้าง แล้วปกติจัดการเรื่องความเสี่ยงค่าเงินยังไง? เคยเจอเคสที่อัตราแลกเปลี่ยนมันเปลี่ยนไปจนทำให้งานขาดทุนหรือทะเลาะกับลูกค้าบ้างไหม? แล้วคิดว่าวิธีที่บทความแนะนำ เช่น การกำหนดวันหมดอายุใบแจ้งหนี้หรือการบวกค่าธรรมเนียมการโอนเงินเข้าไปในราคา มันเป็นเรื่องที่รับได้สำหรับลูกค้าจริงๆ หรือเปล่า? อยากฟังประสบการณ์จริงมากกว่าทฤษฎีครับ เพราะอ่านไกด์มาเยอะแล้วแต่เวลาเจอของจริงทีไร มันไม่เคยตรงตามนั้นสักที
ในบทความเค้ายกตัวอย่างตัวเลขมาให้เห็นภาพชัดเจน เช่น ถ้าเราออกใบแจ้งหนี้เป็นบาทแล้วค่าเงินบาทแข็งขึ้น ลูกค้าต่างชาติก็จะจ่ายแพงขึ้นโดยอัตโนมัติ ซึ่งอาจทำให้เสียลูกค้าได้ ในทางกลับกันถ้าออกเป็นดอลลาร์ เราก็ต้องแบกรับความเสี่ยงเรื่องค่าเงินผันผวนเอง บทความแนะนำให้ใช้บริการโอนเงินระหว่างประเทศที่มีอัตราแลกเปลี่ยนกลางจริงๆ ไม่ใช่เรตบวกกำไรจากธนาคารแบบที่เราเจอประจำ แล้วก็มีทริคเรื่องการระบุวันหมดอายุใบแจ้งหนี้ให้ชัดเจน เพื่อป้องกันกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนเปลี่ยนไปมากระหว่างรอลูกค้าโอนเงิน อันนี้ผมว่าเป็นจุดที่คนทำฟรีแลนซ์ส่วนใหญ่ไม่เคยคิดถึงจริงๆ
ส่วนตัวผมมองว่าไกด์นี้ดีมากในแง่ของความละเอียดและ practical แต่ผมรู้สึกขัดๆ ตรงที่มันออกจะเน้นไปทาง "วิธีปกป้องตัวเองของคนขาย" มากเกินไปหน่อย มันแทบไม่ได้พูดถึงมุมของลูกค้าเลยว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับการที่เราตั้งเงื่อนไขแบบนั้น ยกตัวอย่างเช่น การบังคับให้ชำระภายใน 7 วันเพื่อล็อกอัตราแลกเปลี่ยน อาจจะฟังดูสมเหตุสมผลสำหรับเรา แต่สำหรับลูกค้าที่มีขั้นตอนการอนุมัติจ่ายเงินภายในบริษัทยาวนานหลายสัปดาห์ มันอาจจะดูเหมือนเราไม่ไว้ใจเขา ซึ่งในระยะยาวมันอาจจะเสียความสัมพันธ์ทางธุรกิจไปก็ได้ ผมว่าการทำธุรกิจระหว่างประเทศมันไม่ได้มีแค่เรื่องตัวเลข แต่มีเรื่องความไว้เนื้อเชื่อใจและวัฒนธรรมการทำงานร่วมด้วย
เลยอยากมาถามเพื่อนๆ ในกลุ่มหน่อยครับว่าใครมีประสบการณ์คิดเงินลูกค้าต่างชาติบ้าง แล้วปกติจัดการเรื่องความเสี่ยงค่าเงินยังไง? เคยเจอเคสที่อัตราแลกเปลี่ยนมันเปลี่ยนไปจนทำให้งานขาดทุนหรือทะเลาะกับลูกค้าบ้างไหม? แล้วคิดว่าวิธีที่บทความแนะนำ เช่น การกำหนดวันหมดอายุใบแจ้งหนี้หรือการบวกค่าธรรมเนียมการโอนเงินเข้าไปในราคา มันเป็นเรื่องที่รับได้สำหรับลูกค้าจริงๆ หรือเปล่า? อยากฟังประสบการณ์จริงมากกว่าทฤษฎีครับ เพราะอ่านไกด์มาเยอะแล้วแต่เวลาเจอของจริงทีไร มันไม่เคยตรงตามนั้นสักที
ความคิดเห็น 1
กำลังโหลดความคิดเห็น...